::.
คุณกำลังอ่าน...
นาม, หมวด ป

ประชาธิปไตยแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์


ประชาธิปไตยแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

ความหมาย:
ระบอบการปกครองที่แม้อำนาจอธิปไตยหรืออำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ—อันประกอบด้วย อำนาจนิติบัญญัติ, บริหาร, และตุลาการ—อยู่ที่กษัตริย์เพียงพระองค์เดียวก็ตาม แต่กษัตริย์ก็ปกครองในลักษณะบิดาปกครองบุตรเพื่อให้ประชาชนเป็นสุข… หืม! เอ่อ, อะไรนะ!?!

ที่มา:
มาจากหัวข้อประวัติศาสตร์การปกครองของไทย ในหนังสือ “คู่มือเตรียมสอบปลัดอำเภอ” ของสมศักดิ์ จุฑาวงศ์กุล และทีมงาน. นี่คือตัวอย่างหนึ่งของการที่รัฐไทยสร้างและผลิตซ้ำวาทกรรมเรื่องระบอบการปกครองแบบไทย โดยจับระบอบการปกครองที่ไม่อาจเข้ากันได้มายัดไว้ด้วยกัน, จนทำให้ระบอบต่างๆ—โดยเฉพาะประชาธิปไตย—หมดพลังในตัวเอง และเส้นกั้นระหว่างระบอบเหล่านั้นพร่าเลือนลง.

ดู:
ประชาธิปไตยแบบไทยๆ, ประชาธิปไตยคนดี, ประชาธิปไตยครึ่งใบ, คอมมิวนิสต์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข, เผด็จการทางรัฐสภา

ประชาธิปไตยแบบสมบูรณาญาสิทธิราช

Advertisements

About พจนานุกรมศัพท์การเมืองไทยร่วมสมัย

"พจนานุกรมศัพท์การเมืองไทยร่วมสมัย" ก่อตั้งขึ้นโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อบันทึกคำศัพทางการเมืองที่เราใช้ พบเห็น ได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่านกันอยู่ ณ บัดนาว มิให้เลือนลางจางหายไปตามกาลเวลา. คำศัพท์ต่างๆ ในพจนานุกรมนี้ ไม่ได้เคร่งขรึมจริงจังทางการมากเสียจนเอาไปใช้ในงานวิชาการได้ ทว่า ในขณะเดียวกัน ก็ไม่ได้ขำขันปัญญาอ่อนมากเสียจนไร้สาระ.

แสดงความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

คลังเก็บ

%d bloggers like this: